Ağlanacak Hallerimiz…

Akşamüstü eve gelince Gebze Endüstri Meslek Lisesi karşısındaki sıralı iş yerlerinin önündeki durakta mahalle aracı bekliyorum.

Durak mı? Sağdan ve soldan iki araç tarafından işgal edilmiş, kaldırım kenarında bir tabela..

Otobüs gelince durağın içine girecek kadar ya yer var ya yok.

Derken bir araba gelip benim önümdeki küçük boşluğa park ediyor ve kapıyı açan şöförün yanındaki yolcu bayan bana kapısını çarparak çıkıyor arabadan.

Kenara çekilip yol vermek zorunda kalıyorum.

Şöföre bakıp durağın içine parkettiğini hatırlatma gereği duyunca genç şöför bana öyle enteresan bir cevap veriyor ki, yolda geçen otobüsü az daha kaçıracaktım şaşkınlıktan. Yola, otobüsün önüne atarak zarzor durdurup binebiliyorum. Oradan uzaklaşırken ses kulaklarımda çınlıyordu:

“Bu durağı neden buraya yapmışlar ki? Burada durak mı olurmuş!”

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s