Hayat Ne Basitmiş

Ersan Gençkal aradı bugün. Tuzla’da görev yaptığım eski okuldan.. Uzunca konuştuk.. Oh ne iyi oldu.. Kendime geldim adeta. Ama verdiği bir haber üzdü beni. Onun da benim de ismini hatırlamadığım bir bayan öğretmen arkadaş trafik kazası geçirmiş dedi. Eşi ve kızı ölmüş, kendisi yaralı kurtulmuş..

Hayat ne kadar basitmiş dedim.. Kadın ben oradayken hamileydi. Bir ara doğum iznine ayrılmıştı. Biz öğretmenler olarak kendi aramızda bir altın ve bir takım hediyeler yollamıştık.

Tüh dünya suratına.. Ne basitmişsin..

Yaşasaymış olsaydı kızı şu an iki, üç yaşlarında olacaktı. Ama beş, altı ay önce yitirmiş. Dokuz ay karnında taşıdığı ve hastalandığı, ateşlendiği zaman başucunda sabahladığı zor günlerinde büyütüp tam da seveceği günlerinde yitirip gittiği kızının acısı.. Eşinin acısı.. Unutulacak gibi olmayan böylesi acılara Rabbim kimseyi düççar kılmasın.. Başta bu arkadaşıma ve tüm yarası olanlara Allah sabırlar versin.

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s