Deniz inan – Düştük Kybele!

GÖNDERME TARİHİ: 27/01/2012

İnce sızıdan örülü tenden bir duvardı

Üzerimize yağmur yağmur yıkılan.
Seninle
En iyi bildiğimiz dilin harflerinden
Kementler asıp boynumuza
Hece hece öldük biz.

‘Seviyorum’ dedin
Yenildik Kybele!
Kahvaltı masamızda domates ve peynir
Semaverin aynasında kur yapıyordu arsızca
Kırmızı ve beyazdılar
Yanımızda ‘biraz’dılar.

Yıkıldık Kybele!
Yorganın kıvrık ucundan döküldük soğuk soğuk
Pencereden Şubat yağıyordu çarşafımıza
Dünümüzden Eylül.
Sıcacık koynunda yorulmayı diledim
Ama
Alfabeyi tüketmiştik,
Sustuk!
Kolik acılarımızın altını çizmek için
Koyu renkli bir kalem arandı gözlerin..

Sürmeli bakışlarını fark ettim, karalı
Tarifi basit olacak fakat,
Yaralıydılar
Sen aşkı bin yıllar önce yitirmiştin belki
Ben yastık altlarında gizlice
Umut uyutuyordum.

Derken
Büyüdü ayaklarım,
Ellerim küçüldü
İlk kez erimekten korktu yüreğim
Gördün mü bak
Yol yol uzadı sürmelerin
Anca böyle anlatılabilirdi bu bitme vakti!

Git bu odadan Kybele!
Ağıdın üzerime damlayacak
Kaybolacağız…

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Sizden Gelenler içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s