Berrin Karabulut – Beyaz Gül

GÖNDERME TARİHİ: 29/09/2008

Küçük bir çocuğum, yan komşumuz mahallenin şerbetçi dede diye tanıdığı kendi gibi yaşlı bir eşi olan bir ihtiyar. Torunları da benim en yakın arkadaşım.

Şerbetçi dedenin karısı tonton bir ihtiyar, herkesi çok sever ve çok cola içer.

Gül mevsimi geldi mi bahçesinde iki gül ağacı etrafa mis gibi kokular saçar.

Tüm mahalle bu gül ağaçlarını çok sever.

Ben de .

Güller açınca herkes ricaya gelir.

– Teyzeciğim kırmızı güllerinden alabilir miyim?

– Bu gün reçel yapacaktım, biraz kırmızı gül toplayabilir miyim?

Ben de hayretle onları seyrederim.”Niye kırmızı oysa beyazlar öyle güzel ki tertemiz bembeyaz.

Göbeğine doğru beyaz tenli bir genç kız utanınca nasıl pembeleşirse, yanakları pembeleşiyor beyaz güller.

Mis gibi koku yayar etrafa hele beyaz gül ağacını görmeliydiniz. Hepsi bir arada nasıl güzel gözükür insana. Bir buket yapınca beyaz güllerden kendimi hep bir prenses gibi hissederdim.

Yaşlı teyze eline gül makasını aldı mı komşularına gülleri kırmızı gülleri verdikten sonra bana kocaman bir demet beyaz gül toplardı sanki bilirdi benim beyaz güllere olan sevdamı.

Gül mevsimi geldi mi tam karşısına otururdum gül ağaçlarının onları seyrederdim.

Beyaz güllerin içindeki beyaz koku perilerini beklerdim. Bembeyaz ipek elbiseleri ile gelir sabah temizliklerini yaparlardı periler. Sonra biri beyaz bir gülü bana getirirdi. Sesi ile kendime gelirdim yaşlı teyzenin.

– Bak kızım gül ağacı senin güllerini kimse ellemesin diye yukarıya saklamış, der.

Beni küçük kümes çatısının üstüne çıkarır elime gül makasını verirdi. Doyasıya toplardım .

Bir gün yaşlı teyze öldü dediler. Çok cola içmiş asit midesini parçalamış.

Çok üzüldüm ondan ve benden başka kimse anlamazdı beyaz gül ağacının dilinden. Bir de annem.
Anneme çok sevdiği beyaz güllerden götüremeyecektim artık.

– Öğretmenim neden ağlıyorsun? Dedi bir ses .

Aman Allah’ım beyaz gül perisi ellerinde bir demet beyaz gül bana gülümsüyor.

İyi ki öğretmen olmuşum. Annemin beyaz güllerini küçük gül perilerim bana ben de anneme götürüyorum.

15/07/2001

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Sizden Gelenler içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s