Kopan Takvim Yaprakları 22

Yediyüzonaltıncı yaprak

Gözlerini kapattığında gelip kuruluyorsa karşına hayalim, bir ağaçtan düşen yaprağa bak; bir de duvardaki takvimden… O an yitip gitmişimdir ulaşamayacağın kadar uzak ellere..

Kuru toprağın altı ne yaman olur bil. Düşündükçe beni, yakıcı bir sıcaklık hissedersin yüreğinde. Her geçen saniye büyür orada nöbetler şeklinde. Geri gelmez bir akışın içinde akıyoruz sonsuz bir engine. Seni yüzdürecek bir aracın yoksa heyhat ki haline..

Kurumuş gözpınarlarına bir iskele kur. Tırman beyninin içindeki geçmişe. Salıncaklar kurup oynadığın çocukluğuna git, büyük günahlarını, bebeklerine gülümsemenin içten olup olmadığından sorgula kendini.. Neler yaptın, kimleri ağlattın, kimlere timsah gözyaşları döktüğünü acımasızca sorgula..

Sonra dön ve kendine gülümse…

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Yazılarım içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s