Kopan Takvim Yaprakları 13

Altı yüz yetmiş üçüncü yaprak

Biliyorum artık sular durulmuyor. Köprüler çok kirli sular akıttı altından. Zamana şairin yüreğinden kan bulaşınca geceler kör oluyor. Kör gecelerde güller karanlık tülbent bağlar. Kara bir gülün tülbentine bürünen yüreğim bülbülü olmuş zarı zarı ağlarken senin umurunda değildir bilirim yaprakların hesabını yapan şair.

Nadan bir kişi dua eder de kabul görürse Yaradan tarafından o mesut ve bahtiyar olur. Ben ne kabahat işledim ki ey kalem hep yüreğimden alırsın mürekebini? Hep içimi yakarsın. Hep kanımdan beslenirsin. Kağıtlar da kanmıyor canavar ve hunhar!

“Kaleme yemin olsun ki” ben yazdıkça destanlaşacaksın ey içimi terkedip gittiğini sanan yüreğimin neşesi… Gittiğini, beni terkettiğini sanıyorsun lakin sen her an içime içime saplanıyorsun. Daha derine daha derine batıyorsun. Yaktıkça yakıyor, yaktıkça yakıyorsun…

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s