Kopan Takvim Yaprakları 9

Altı yüz altmış dördüncü yaprak

Düşen yaprakların farkında mısın? Tel tel dökülen saç telleri gibi her gün azalıp bitiyor… Her gün bir adım daha yaklaşıyorsun o son kapıya. Saçlarının döküldüğünü kafan kelleştiğinde anlıyorsun. Bu son kapıya da o yakasız gömleği giyince mi anlayacaksın?

Son kapı dedim de aklıma şairin dizeleri geldi : “KAPI KAPI BU HAYAT/ SON KAPISI ÖLLÜMSE / HER KAPIDA AĞLAYIP / O KAPIDA GÜLÜMSE” Ne mutlu o kapıdan gülümseyerek girenlere.

Hayatın girift dehlizlerinde yüzüne kapatılan nice kapılar var değil mi? Ama en sonunda açılacak kapı tüm insanlığı içine alacak bir kapı. O kapının ardında hesapların hesaplayamadığı, rakamların değer biçemediği cömertlikte biri var. Sahiplerin sahibine doğru açılan kapıda her kes götürdüğü azığı yiyecek.

Aç kalanlara O yüce sahip sahip çıksın İnşallah…

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s