Fethiye’de Aşk

ATEŞ OYUNLARI

Berrin Karabulut’a

Acı en çok nerden hissedilir
Neresine dokunulmaz bir kadının
Çocukça sorularıma cevaplar kimdedir

 

1

Sevgiyle oynanmaz bilirim
Bir tek benle oynarsınız
Oyuncağınız olurum
Atılırım yerlerden yerlere
Ah etmem
Eyvah demem
Duymaz kimsecikler figanımı
Aşka susamışlar kanmaz sevdama
Yanarım yanarım
İçim içim yanarım


2
Ateşler içinde Fethiye
Denizleri yanıyor
Babadağı böbürlü
Keyifle gülüyor
Ceylanlarının tuzu kuru
Gözleri güzel ya
Tuzağa düşürecek nasılsa bir avcıyı
Umurunda mı yansın şehir baştan başa

Beni yine sevdalandırdın
Vurdum kendimi sarp yollarına
Yollar ki kaderimi tutmuş elinde
Yollar ki beni bağlamış ellerine
Yollar uzak uzak yollar
Yollar tuzak tuzak yollar
Islanmış gözlerim
Yüreğim yanıyor
Yangınım beni yakıyor
Küçücük beynim
Zorluyor kalıbını
Yırtılıyor zamanın ar perdesi
Dün yaşandı bitti mi acep
Yüreğimde sevdanın güllerinden kan lekeleri
Kâbus olup girdin içime
Gözlerim her kapandığında gelip kuruldun karşıma
Tınmadın
Umursamadın
Ağladım
Feryad ettim
Yırttım sır perdelerini
Kendimi meydanlara serdim
Şehir yandı duymadın
Ben yanmışsam kime ne!

3
Ben yanarım sevdan alır beni içine
Dizlerinde uyurum gizlice her gece
Kalkıp bir şey örtelim günün önüne
Sabah olmasın isterim öylece kalalım
Gecede,
Rüyada,
Karanlıkta kurulan pembe düşlerde

4
Boz bulanık aklım
Daracık beynimde dağ gibi yük
Kafatasım taşımıyor beni
Sığınacak bir mağara
Bir inziva lazım
Bir kaya lazım çatlamayacak
Sabredecek acılarıma
Hırpalıyor inadın beni
Bırak ne olursun beni benimle bırak
Nedenler zorluyor
Nasıllar boğuyor
Kıvranırken saniyelerde
O, saatlerce uyuyor

5
Fırsat bil şaşkınlığımı
Mezarlığa dönen mısralarda rakset
Sayfalar dolusu ağıtlarla alay geç
Yeni bir cendereden
Kılpayı kurtuluşunu kutsa
Vur tekmeyi ensesine adamın
Tökezleyip devrilsin neşeyle yürüyüşünde
Hayat nehrini kurut
Can damarından tut kopar
Denizlerin yangınından al
Karlı dağlara apar

6
Nehrin ötesinde bir yuva
Açılmış pervazlarında kuşlar
Biri aşık rolünde diğeri maşuk
Kanatlarından vurulmuşlar

7
Öteden beriden laflar çıkıyor
Ötesi yok şimdi biz varız tek
Bir sevdaya yol almışız ya
Bir Allah bir de sen yek

8
Dilinin sancıları böğrümde
Sırlanmış yaralayıcı laflar
Zehir uçlu okları cadıların
Kızıl lezzetli bir elma
Bir diş aldım zamandan
Yırtınıyorum
Çıldırıyorum
Geceler kâbuslarını
Ben şiirimi kusuyorum
Müsaadenizle dostlar
Susma hakkımı kullanıyorum
İçimden gelmiyor gülücükler
Sahte öpücüler yakışmaz bana
Gel Azraillim ol öp dudak uçlarımdan
Bir mahrem söz söyle kulaklarıma
Al canımı kurtulayım bu yükten
Ölüm aşığa verilen ödüldür en büyükten.

02 Mart 2010

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük, Şiirlerim içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s