Yolun Ucunda Beliren Işıklar


İçimde bir ürpertiyle vuruyorum kendimi yalınayak gecenin kör karanlığına.. Kapkara eller gergef çekerken zamana, fecirde mor bir umut belirmekte. Ben mor umutların pembeye ve onun da turuncuya ve nihayetinde aydınlık bir güne kavuşacağını biliyorum. Her yeni ışıkta bin umut buluyorum. Yırtılan karanlığın arsızlığına bir perde çekiyorum.

Çıkıyorum ve yürüyorum.. Yol uzun. Umut cılız. Kesafeti yırtma, parçalama ve yeniden dirilişe takatım yok. Çırpınmaktayım. İçimde tutunacak bir el, vahşi deryada kaybolmak üzereyim, teknemi yürütecek bir yelken arıyorum.

Devam Edecek >>>

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s