Masalcı Dedem

Koca yaşlı dedem vardı
Bu dünyada bir tanemdi.
Her gün tutardı elimden,
Ballar akardı dilinden.
Gezerdik hep sokakları
Anlatırdı hep dağları.
Bir keresinde demişti:
Oğlum bak çok yaramazsın,
Neden ki hiç uslanmazsın?


Başımı eğip sormuştum:
“Dede hiç çocuk oldun mu
Aranınca kayboldun mu?
Sen de benim gibi biraz,
Gezmedin mi haylaz haylaz?”
Gülerek saçımı okşadı,
Utandı, yüzü kızardı.
“Gel seninle anlaşalım,
Bir konuda uzlaşalım.
Bundan böyle dost olalım,
Beraberce kaybolalım.

Gizlice gideriz parka,
Görünmeyiz asla halka.
Anlatırım sana masal,
Sen de güzelcene ders al.”

Birden gözüm ışıldamış,
Olur olur anlat haydi!
“Dur!” demişti dedem,”Dur hele,
Yeni başlıyor mesele…”

O günden sonra anlaştık,
Park ve bahçeler dolaştık.
Bu hiç de kolay olmadı,
Rahat bizi pek bulmadı.
Gürültü vardı çevrede,
Çöpler saçılmış yerlerde.

Dedem masal anlatırdı,
Kuşlar ona katılırdı.
Ona sordum: “Şair misin,
Bülbül gibi şakır sesin?”
Birden uzaklara daldı,
Heykel gibi donakaldı.

Islandı elâ gözleri,
Titrek çıktı şu sözleri:
“Güzel bir sevgili idi,
Uçup gitti şiir elden…”

Böylece geçti seneler
Ah neydi o güzel günler.
Çok özledim ben dedemi
Bir daha geri gelir mi?
Dedim bu böyle olmaz,
Aklımda hiçbir şey kalmaz
Yazayım ben en iyisi
Olur ki okur birisi…
İşte size ilk masalım
Haydi okuyup yazalım.
Kurulalım koltuklara,
Selam olsun tüm dostlara

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Masallarım içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s