Kaprislerini Değil, Gülücüklerini İsterim.

Acısız yıllarımı sayarsan ben daha doğmamışım demektir.

Yaşımı problem yapma. Daha sorun olacak o kadar çok şey varken, gözyaşlarımı henüz silmemişken, yeniden ağlamak istemiyorum işte. Keyfimi kaçıran feleğin cilvelerini yapma. Bana kendini, özünü, tatlı sözlerini, gülücüklerini bahşet.

Bırak kaprislerini. Onların varlığı hayatı zindan etmeye yeter.

Hayat gülücüklerle donatılırsa yaşamaya değer. Ağlama ve acı üstüne kurulan dünyada yaşamın tadı olmaz.

Kişi, acılardan ve darlıktan zevk alınacak huzurlu bir ortam çıkarmasını bilmeli. Hayatı idame edecek ekmek, katık  gibi bir şeydir gülümseme. Gülümseyerek hayata bakmak,  insanlara gülümseyerek karşılık vermek ve gülümseyerek hayata sarılmak gerekir.

Bana kaprislerini değil, gülücüklerini ver sevgili.

Gülücüklerin  içimi okyanuslara çevirecek. Şelaleler misali akıp duracağım ovalara. Kayaların ve dikenlerin arasından geçerek ulaşacağım gülüsemelerine. Ellerimle dokunacağım ve can alıcı temayı hissedeceğim tüm varlığımla…

Kara, kışa, rüzgara, tayfuna aldırmaksızın, dikene, engele, acıya ve geceler boyu sürecek sancılara katlanarak varacağım o mutluluğa. 

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s