Yazık

Uzaklaştıkça uzaklaşıyorum yürek sahilinden. Açıklara sürüklendiğimin farkındayım. Okyanus misali bir deryada yapayalnız, salsız, yelkensiz bir şekilde çırpınıp duruyorum. Ağzıma kadar tuzlu ve pis sulardan yutuyorum. Boğulacam. Boğulmamak için son direnişlerimi gösterirken canavarlaşan sular beni daha da çekiyor.

Diplere doğru iniyorum şimdi. Elim bir parça da olsa bir kurtuluş arıyor. Parçalanmış bir tekneden kalan bir kırıntı da olsa kendimi kurtarmaya gayret edeceğim. Bu ağzına kadar pislik dolmuş hayatın içinden kurtuluş için bir yüzme bile öğrenememişim.

Yazık..

Reklamlar

About ramazanbey

Şiir dünyasına uzanan yolda bir yürek savaşçısı
Bu yazı Günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s